Kategorie
Transfery

Marko Poletanović w Jagiellonii Białystok

Miło mi poinformować, że sprawowałem opiekę prawną oraz menadżerską nad transferem Marko Poletanovica do Jagiellonii Białystok. Przy tej okazji musieliśmy wspólnie z klubem rozwiązać następujące problemy prawne:

  • zarejestrowanie zawodnika w Polskim Związku Piłki Nożnej w sytuacji rozwiązania i wycofania z rozgrywek rosyjskiej ekstraklasy poprzedniej drużyny Marko (FK Tosno) – konieczność pozyskania odpowiednich dokumentów z poprzedniego klubu oraz z federacji rosyjskiej;
  • sposób zatrudnienia Marko w Polsce;
  • pozyskanie dokumentów pozwalających Marko na wykonywanie zawodu piłkarza w Polsce, jako że Marko jest obywatelem Republiki Serbskiej, a więc kraju spoza Unii Europejskiej (oraz EOG i Szwajcarii).

Wspólnie z Panem Prezesem Cezarym Kuleszą oraz Panią Prezes Agnieszką Syczewską udało nam się dopiąć wszystkie szczegóły.

 

Kategorie
Akademia piłkarska RODO

RODO W SPORCIE

25 maja 2018 roku wchodzą w życie przepisy ogólnego rozporządzenia o ochronie danych osobowych (RODO).

Nowa regulacja oznacza konieczność dostosowania sposobu przetwarzania danych osobowych w każdym podmiocie przetwarzającym dane osobowe osób fizycznych, a zatem także w klubach, akademiach i innych podmiotach funkcjonujących w obszarze sportu.

Osoby fizyczne (m.in. zawodnicy) zyskują szereg nowych uprawnień, a nasz klub, czy akademia muszą dostosować się do dużo bardziej restrykcyjnych wymogów w zakresie ochrony ich danych. Za ich niespełnienie grożą kary w wysokości nawet do 20 mln euro lub do 4% wartości rocznego obrotu przedsiębiorstwa.

Za naruszenie przepisów RODO odpowie administrator danych – organ, jednostka organizacyjna, podmiot lub osoba, która decyduje o celach i środkach przetwarzania danych osobowych. Bezpośredniej odpowiedzialności administratorów nie uchyli powołanie przez nich inspektora ochrony danych, czy też wynajęcie zewnętrznej firmy w tym obszarze lub scedowanie obowiązków wynikających z RODO na swojego pracownika. Nowe przepisy niosą ze sobą wiele obowiązków. W szczególności podmioty, które do tej pory nie były przygotowane systemowo do rozwiązania problemu ochrony danych osobowych winny jak najszybciej dostosować swoje wewnątrzzakładowe procedury do obowiązujących przepisów.

W świetle powyższego zalecam skontaktowanie się ze swoim prawnikiem lub z moją Kancelarią.

Świadczymy pomoc prawną polegającą na przeprowadzeniu:

1. Audytu prawnego.
2. Audytu informatycznego.
3. Wdrożenia niezbędnych zmian w organizacji.
4. Szkolenia personelu w zakresie nowych obowiązków.
5. Audytu zamknięcia i bieżącego doradztwa.

 

Kategorie
Ekwiwalent za wyszkolenie Transfery

Jaki ekwiwalent gdy klub nie zaproponował przedłużenia umowy listem poleconym a ofertę zawarcia nowego kontraktu złożył bezpośrednio do rąk zawodnika

W dzisiejszym wpisie zajmiemy się istotną dla wielu zawodników kwestią, a mianowicie wysokością ekwiwalentu za wyszkolenie, w sytuacji gdy:

  • zawodnikowi profesjonalnemu wygasa kontrakt i klub zaproponował mu przedłużenie kontraktu w formie pisemnej, na co najmniej 60 dni przed jego wygaśnięciem, lecz nie przekazał tej propozycji za pomocą listu poleconego, a propozycję przedłużenia kontraktu złożył zawodnikowi bezpośrednio do rąk własnych – czyli z sytuacją, w której klub nie zachował się zgodnie z procedurą wskazaną przez PZPN.

Czy w takiej sytuacji klubowi odstępującemu przysługuje ekwiwalent liczony według wyższych stawek?

Odpowiedź na powyższe pytanie jest kluczowa, łatwo bowiem wyobrazić sobie sytuację, w której zawodnik odrzuca propozycję przedłużenia kontraktu, gdyż jest nim zainteresowany lepszy klub.

Z łatwością też można się domyślić, że jeżeli w powyższej sytuacji ekwiwalent za wyszkolenie zawodnika byłby liczony według wyższych stawek – ten nowy, lepszy klub przestałby się interesować sprowadzeniem tego zawodnika.

Wewnątrzzwiązkowe przepisy PZPN w sposób precyzyjny wskazują procedurę składania propozycji przedłużenia przez zawodnika wygasającego kontraktu, co ma istotny wpływ na kwestię liczenia ekwiwalentu za jego wyszkolenie.

Kluby doskonale znają te przepisy. Często jednak i tak postępują po swojemu.

Dla zobrazowania sytuacji posłużmy się prostym przykładem:

  • zawodnik ma 21 lat,
  • od 15 roku życia grał w klubie X, występującym w II lidze,
  • doszło do sytuacji opisanej w niniejszym wpisie – zawodnik otrzymał propozycję przedłużenia kontraktu, ale nie listem poleconym a do rąk własnych,
  • zawodnikiem jest zainteresowany klub Y z I ligi,
  • klub X wskazuje, że ekwiwalent za wyszkolenie zawodnika wynosi 150 tys. złotych,
  • klub Y twierdzi jednak, że zawodnikowi nie przedstawiono oferty przedłużenia kontraktu za pomocą listu poleconego, a zatem ekwiwalent za jego wyszkolenie wynosi  jedynie 19.800 złotych.

Jak sami widzicie, różnica to ponad 130 tys. złotych – sporo! W takiej sytuacji klub z I ligi może przestać zabiegać o pozyskanie naszego zawodnika.

Jednak w mojej ocenie, w przedstawionej powyżej sytuacji, ekwiwalent za wyszkolenie zawodnika winien zostać ustalony według niższych stawek, a zatem według stawek dotyczących każdego roku szkolenia:

  • zawodnika o statusie amatora oraz
  • zawodnika, któremu wygasł kontrakt i klub nie zaproponował przedłużenia umowy w formie pisemnej listem poleconym, na co najmniej 60 dni przed wygaśnięciem kontraktu, na co najmniej takich samych warunkach finansowych na jakich obowiązywała dotychczasowa umowa.

Kluby doskonale orientują się w przepisach PZPN, nie ma zatem żadnych podstaw do wyciągania negatywnych konsekwencji dla zawodnika z faktu nieprzestrzegania przez profesjonalny klub piłkarski wewnątrzzwiązkowych przepisów PZPN.

W razie sporu z klubem w kwestii wysokości ekwiwalentu za wyszkolenie – zapraszam do kontaktu.

Kategorie
Izba ds. Rozwiązywania Sporów Sportowych Kontrakt

Kiedy mogę w końcu zagrać w nowym klubie? Słów kilka o luce w przepisach PZPN

Tak jak w przypadku sportowców trening czyni mistrza, tak w przypadku prawników – praktyka czyni mistrza. Nie inaczej jest w moim przypadku. Im więcej spraw piłkarzy prowadzę, tym częściej stykam się z lukami w przepisach wewnątrzzwiązkowych PZPN.

Dziś na tapecie Uchwała z dnia 27 marca 2015 roku Zarządu PZPN – Minimalne wymagania dla standardowych kontraktów zawodników w sektorze zawodowej piłki nożnej i przepisy, na tle których powstaje niniejszy wpis, a mianowicie przepis art. 8 ust. 9 i 10:

„Oświadczenia, o których mowa w ust. 3-5, wywołują skutki prawne w nich wyrażone z dniem upływu terminu na złożenie wniosków, o których mowa w ust. 8. W przypadku złożenia takich wniosków we wskazanym w ust. 8 terminie, skutki prawne oświadczeń, o których mowa w ust. 3-5 powstają z dniem wydania przez Izbę orzeczenia w I instancji o oddaleniu wniosku. W przypadku uznania zasadności wniosku na etapie postępowania odwoławczego, Izba może ustalić jedynie prawo do odszkodowania. Jeżeli Izba oddali wniosek dopiero na etapie postępowania odwoławczego, oświadczenia, o których mowa w ust. 3-5, wywołują skutki prawne dopiero z dniem wydania tego orzeczenia.”

„Każdej ze Stron przysługuje prawo skierowania wniosku do Izby o rozwiązanie Kontraktu z winy jednej ze Stron lub z przyczyn niezawinionych przez Strony, w innych przypadkach niż wskazane w ust 3-5. Rozpoznając sprawę Izba w każdym przypadku indywidualnie ocenia czy w danej sprawie doszło do rażącego naruszenia przez Klub lub Zawodnika obowiązków kontraktowych. Rozwiązanie kontraktu następuje z dniem prawomocnego rozstrzygnięcia Izby, chyba że orzeczeniu wydanemu w pierwszej instancji zostanie nadany rygor natychmiastowej wykonalności.”

I teraz wyobraź sobie następujący stan faktyczny – mocno uproszczony, celem ukazania problemu.

Zawodnik złożył oświadczenie o rozwiązaniu kontraktu z winy klubu. Klub złożył wniosek o ustalenie bezskuteczności tego oświadczenia i sprawa trafiła do Izby ds. Rozwiązywania Sporów Sportowych.

Jednocześnie klub złożył do Izby wniosek o rozwiązanie kontraktu z winy zawodnika (z tzw. innych przyczyn). Mamy zatem dwie sprawy.

Izba oddala oba wnioski klubu.

I co teraz? Kiedy zawodnik będzie mógł zagrać  w nowym klubie? 

Gdybyśmy mieli do czynienia wyłącznie z wnioskiem o ustalenie bezskuteczności oświadczenia zawodnika o rozwiązaniu kontraktu z winy klubu, wówczas zawodnik mógłby podjąć treningi w nowym klubie zaraz po wydaniu przez Izbę orzeczenia o oddaleniu wniosku klubu.

Mamy jednak dwa wnioski (oba oddalone), a wskazany wyżej przepis stanowi, że co do drugiego wniosku (o rozwiązanie kontraktu z winy zawodnika) należy czekać do prawomocnego rozstrzygnięcia Izby.

Pat. I to pomimo, że mamy orzeczenie korzystne dla zawodnika, który chciałby już podjąć treningi w nowym klubie.

Z jednej strony już może, a z drugiej jeszcze nie.

W mojej ocenie zawodnik może tymczasowo zostać uprawniony do gry w nowym klubie. Należałoby tutaj zastosować wykładnię korzystną dla zawodnika  – ale to już temat na opinię prawną 🙂

Niemniej jednak, podkreślić należy, iż przepisy wewnątrzzwiązkowe PZPN nie regulują precyzyjnie przedstawionej w niniejszym wpisie kwestii. Dlatego też postuluję, by Izba ds. Rozwiązywania Sporów Sportowych – w przypadku rozpatrywania w jednym postępowaniu kilku wniosków – wydając orzeczenie nadawała mu obligatoryjnie (a nie fakultatywnie, tak jak to jest do tej pory) rygor natychmiastowej wykonalności, jeżeli orzeczenie będzie korzystne dla zawodnika i umożliwi mu to podjęcie gry w nowym klubie.

 

Kategorie
Izba ds. Rozwiązywania Sporów Sportowych

Luka w przepisach dot. Izby ds. Rozwiązywania Sporów Sportowych – postulat de lege ferenda

Wyobraź sobie taką sytuację.

Zaistniały przesłanki do rozwiązania kontraktu z winy klubu, a zatem Zawodnik składa oświadczenie o rozwiązaniu kontraktu z winy klubu – do klubu i do organu prowadzącego rozgrywki.

Klub ma 7 dni od dnia doręczenia  oświadczenia na złożenie do Izby ds. Rozwiązywania Sporów Sportowych – wniosku o ustalenie bezskuteczności oświadczenia zawodnika.

Mijają 4 miesiące od złożenia przez zawodnika powyższego oświadczenia.

W międzyczasie zawodnik próbował skontaktować się z Izbą ds. Rozwiązywania Sporów Sportowych (telefonicznie oraz mailowo), czy klub złożył wniosek o ustalenie bezskuteczności jego oświadczenia. Bezskutecznie. Klub też nie chciał udzielić takiej informacji.

Wobec powyższego zawodnik uznał, że może już składać pozew do Piłkarskiego Sądu Polubownego o zapłatę odszkodowania w wysokości utraconego wynagrodzenia należnego za okres, na który został zawarty kontrakt – przecież minęło już tyle czasu.

Tydzień po złożeniu pozwu zawodnik otrzymał wezwanie na posiedzenie Izby ds. Rozwiązywania Sporów Sportowych, którego przedmiotem było rozpatrzenie wniosku klubu o ustalenie bezskuteczności oświadczenia zawodnika… Czyli jednak klub w terminie złożył wniosek, ale zawodnik przez kilka miesięcy nic o tym nie wiedział.

Konieczne było zawieszenie postępowania przed Piłkarskim Sądem Polubownym do czasu wydania przez Izbę orzeczenia – jak się później okazało, korzystnego dla zawodnika.

Na kanwie tej sprawy warto byłoby zatem zaproponować postulat de lege ferenda, polegający na wprowadzeniu do Uchwały z dnia 27 marca 2015 roku Zarządu Polskiego Związku Piłki Nożnej – Minimalne wymagania dla standardowych kontraktów zawodników w sektorze zawodowej piłki nożnej, następującego zdania w art. 8 ust. 8:

„Po złożeniu wniosku Izba niezwłocznie informuje drugą stronę o jego złożeniu.” 

Mając powyższe na uwadze przepis otrzymałby brzmienie:

„Stronom przysługuje prawo złożenia wniosku o ustalenie bezskuteczności oświadczeń, o których mowa w ust. 3-5 lub o ustalenie prawa do odszkodowania za złożenie oświadczeń z naruszeniem przepisów Uchwały. Wnioski takie składa się do Izby w terminie 7 dni od dnia doręczenia oświadczenia, w rozumieniu ust. 6. Po złożeniu wniosku Izba niezwłocznie informuje drugą stronę o jego złożeniu.”

Ta niewielka zmiana ma duże znaczenie dla zawodników. Co Ty na to?

Prawo piłki nożnej